• اندازه متن  | | |

پناهندگان دیوارها را به آثار هنری تبدیل می کنند

تعداد بازدید : 861  |  تاریخ انتشار : ۱۳۹۵/۵/۴

پروژه پاکسازی محله ای در یکی از محرومترین مناطق پناهنده نشین ایران برای نخستین بار توسط کمیساریا و دولت جمهوری اسلامی ایران اجرا شد.

 

در جریان پروژه ای مردمی در شیراز کودکان ایرانی و افغان برای پاکسازی محله سعدی با هم همکاری کردند .عکس: ثمر ملکی/ فروردین

تا چندی پیش گرافیتی هایی با موضوعات تبعیض آمیز وهم چنین مشکل گسترده زباله به تنش های اجتماعی موجود میان ایرانیان و افاغنه ساکن در محله ی سعدی شیراز دامن می زد. اکنون به لطف کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان و دولت ایران, پناهندگان و ساکنین محل گرد هم آمده اند تا آنجا را به منطقه ای رنگارنگ مملو از آثار هنری تبدیل کنند.

همچون بسیاری از جاهای ایران، شیراز میزبان جمعیت زیادی از پناهندگان افغان است. پیش از شروع پروژه پاکسازی، مشکلات بهداشتی و سلامت عمومی موجب بروز اختلافاتی بین جمعیت ساکن در محله ی سعدی شده بود. الکس کیشارا، رئیس دفتر فرعی کمیساریا در شیراز می گوید، "مرتباً یکدیگر را یا شفاهاً یا با نقاشی دیواری نفرا آمیز برای مشکلات موجود در محله سرزنش می کردند".

در راستای توانمند سازی ساکنین، کمیساریا و دولت ایران گروهی از هنرمندان بومی و بیش از 60 داوطلب از جمعیت ساکنین محله را برای طراحی و اجرای پروژه ی پاکسازی و نقاشی کردن گرد هم آوردند.

این گروه از ساکنان به جمع آوری زباله ها مشغول شدند و شعارهای نفرت آمیز را به نقاشی های دیواری چشم نواز و رنگی تبدیل کردند. دو هنرمند - یکی هنرمند ایرانی و دیگری افغان - و پنج دانشجوی هنر در طراحی و پیاده سازی نقش ها کودکان را همراهی کرده و در طول این یک هفته راهنمای هنری آن ها بودند.

شعارها و گرافیتی های نفرت آمیز خیلی زود جای خود را به نقاشی های دیواری ماهرانه، برگرفته از طرح قالی های ایرانی و افغان و دیگر نقوش نشانگر هارمونی مشترک دادند. یکی از شرکت کنندگان علیرضا 13 ساله، نقاشی مورد علاقه خود، درخت بزرگی با شاخه های گسترده بر دیوار کشیده که در کنار آن شعر : بنی آدم اعضای یکدیگرند- که در آفرینش ز یک گوهرند، نوشته شده است.

در این یک هفته و در کنار برنامه ی نقاشی دیواری، خدماتی چون نقاشی کردن صورت کودکان توسط یک داوطلب ایرانی و معاینه رایگان پزشکی توسط یک پزشک داوطلب افغان ارائه شد.

گرچه در ابتدا بعضی از افراد جامعه درمورد این پروژه شک و تردید داشتد و آن را «پروژه ای محکوم به شکست» و «اتلاف وقت و پول» می خواندند، این نقاشی های دیواری به تدریج توجه بسیاری را جلب کرد و تعداد بسیاری به جمع حاضر ملحق شدند. آقای شریفی هنرمند و طراح افغان می گوید، "باید تجهیزات و وسایل نقاشی بیشتری تهیه شود چرا که بسیاری از ساکنین و صاحب خانه ها که در ابتدا مردد بودند، سریعاً علاقمند به شرکت و رنگ آمیزی دیوارهایشان  شدند".

این پروژه احساس تعلق افغان ها و ایرانی ها به یک گروه و جمعیت مشترک را افزایش داد. آنهایی که به طور مستقیم درکار نقاشی شرکت نمی کردندهم به خیابان آمده و برای داوطلبین تنقلات و خوراکی آوردند. در حین یکی از بحث های گروهی با کودکان در طول این یک هفته علیرضا گفت، "شهر خوب چه شهری است؟ شهر خوب یعنی شهروندان خوب"

این پروژه موجب کاهش نگرانی هایی در زمینه ی حمایت از پناهندگان نیز شد. محمد 13 ساله، جوان افغانی که به تازگی یتیم شده بود،  بعد از مدتی جدایی و دوری از خانواده اش به محله سعدی برگشته بود، به لطف این پروژه و کمک کمیساریا در این برنامه مشغول شد. خلاقیت و استعداد فراوانی که محمد در طول این پروژه نشان داد توجه آقای شریفی را جلب کرده و حالا محمد در موسسه هنری سپید به رایگان ثبت نام شده است.

ایران سخاومتندی  بسیاری در میزبانی حدود یک میلیون پناهنده متعلق به وضعیت پناهندگی تقریباً چهل ساله نشان داده است. با حمایت دولت ایران و کمیساریا پروژه های مردمی از این قبیل، ادارمه دار خواهند بود.

 

 

 

منبع :
میزان اهمیت
ایمیل
توضیحات
ارسال